2015

Figuuranalyse

IMG_2671
Een figuuranalyse! Voor mij een nieuw woord. Het is een aardige poging om de woorden dik en uit gelubberd te verbloemen. Ik kwam het tegen op een reclamebord in de stad. Zou dit nu echt mensen trekken? Het werkte bij mij op de lachspieren.




Comments

Holwerd aan Zee

Vluchtelingen en Holwerd aan Zee

url
Holwerd aan Zee, een prachtig en gedurfd plan, kijk maar eens op deze website. Mijn zegen hebben ze, met alle dilemma’s is rekening gehouden. Natuur, recreatie, werkgelegenheid en geen dure baggeraars om de geul naar Ameland op diepte te houden. Hoewel het laatste natuurlijk ook anders opgelost kan worden door kleinere boten en een grotere frequentie, maar dit terzijde.

Maar Holwerd aan Zee zou ook een uniek centrum kunnen worden voor mensen die op de vlucht zijn. Aan hen wordt de voorwaarde verbonden dat ze bedrijven starten. Ze krijgen de garantie van huisvesting en andere primaire behoeften en hebben tijdelijk allerlei faciliteiten ter beschikking die het starten van een bedrijf mogelijk maakt. Denk aan belasting, infrastructuur en subsidiemogelijkheden.
Inhaken op de te verwachten recreatie zal het snelst gebeuren, maar bij de beheersing van zo’n project moet vooral gekeken worden naar andere innovatieve en experimentele ondernemingen.
De leegloop van het Noorden kan hiermee gekeerd worden, de overlevingskracht van de vluchtelingen wordt positief en ten dienste van een ieder ingezet. En reken maar dat die overlevingsdrang groot zal zijn. Lastig is dat van de autochtone bewoners veel flexibiliteit verwacht wordt en nodig is. Maar doen ze het daar in Holwerd aan Zee samen, dan komt dat wel goed. En Holwerd heeft al laten zien dat ze samen iets kunnen.

Loopt zo’n project dan is het Noorden een aantrekkelijke partij, want van alleen recreatie kan je niet leven en zeker niet als binnen nu en 5 jaar de bevolking overal erg vergrijst. De vergrijsde recreant gaat dan echt niet ver van huis recreëren, zijn mobiliteit beperkt hem.
Comments

Trein en afsluitdijk

screenshot_hsl-noord-nl_52-92724-4-67655_12-06-07
De laatste tijd rijd ik vaak over de afsluitdijk. Een weg die je dwingt om over allerlei zaken na te denken. …… Waarom rijdt hier geen trein? Steppen, lopen, fietsen, met de bus of auto, het kan allemaal. Maar een trein, nee! Vanuit de historie snap ik het wel. De ontwikkelaars en bouwers van de afsluitdijk waren al blij dat de afsluitdijk er kwam. Maar nu met de renovatie van de afsluitdijk ligt er een kans. Je hoort er weinig over dat hier plannen voor zijn, maar wel dat het gewenst wordt. Want ga nu maar eens met de trein naar Amsterdam vanuit het Noorden. Zeker 2 ½ uur ben je onderweg. Een verkorting van zeker 1 uur reistijd voorspel ik als er een trein over de afsluitdijk kan rijden. Het zou een ontsluiting voor de randstad betekenen. Want 1 ½ uur reizen is goed te doen en zeker als je ruim, fris en mooi wil wonen en leven en dat kan in het Noorden. Toch maar eens op internet gekeken en jawel. Het is een oud idee en er zijn dus wel degelijk ideeën en plannen. Mijn steun hebben ze.
Comments

Ouderwets

stenen
Wat een stomme en sneue actie van Greenpeace. Met hun zwaar milieuonvriendelijke boten een stel zwerfkeien op de Noordzee donderen! Een actie van niks en de donateurs maar opdraaien voor de kosten, zelfs de gestuurde stenen zijn op kosten van de donateurs verzonden. En dan hier ook nog een creatieve foto van maken en publiceren. Greenpeace raakt het contact met de samenleving kwijt, is naar binnen gericht en komt niet verder dan actie voeren op zijn ouderwets. Waarom niet een deal sluiten met de vissers: Greenpeace accepteert dat visser ook geld moeten verdienen; ze beïnvloeden de consument om duurzaam gevangen vissen te kopen en; ze spreken met de vissers af, dat zij, als milieu- c.q. natuurwaakhonden, voor o.a. Greenpeace, de zeeën op een passende wijze bevaren en bevissen. Vis moet dan duur betaald worden, daar begint het mee. De visetende consument die dit beseft, is mijns inziens de uitdaging voor Greenpeace!
Comments

Slim!

IMG_1839
Hoe handig en klantgericht is dit? Niet dus! Voor de doorgewinterde reiziger op dit traject waarschijnlijk geen punt. Maar een toerist of een sporadische treinreiziger snapt er niks van. Bij welke paal moet ik nu in en uitchecken. Ga maar eens een tijdje bij die drie palen kijken, chaos, verwarring en frustratie. Marktwerking kent ook zijn beperkingen. O ja, die palen staan op het station in Zutphen.





Comments

Anoniem

Als mantelzorger bel ik nu veel met professionele hulporganisaties en neem ik op als ik in mijn telefoonscherm “Anoniem” zie staan. Voorheen deed ik dat nauwelijks. De kans dat je een of andere verkoper van pensioenen, energie of een of ander goed doel aan de telefoon krijgt is levensgroot. Van de verkopers snap ik hun anonimiteit, want stel je voor dat ze teruggebeld worden, dat hindert hun productie en resultaat. Maar van hulpverleningsinstanties verwacht je toch dat ze herkenbaar en klantvriendelijk in beeld zijn. Als je niet opneemt en ze geen voicemail inspreken of mail sturen dat ze gebeld hebben, dan kun je iets belangrijks missen. Het motief zal misschien hetzelfde zijn als bij die telefonische studentikoze verkoop bedrijven. Dit kan ik me haast niet voorstellen. Maar welk voordeel een zorgorganisatie hiermee wel beoogt, ik weet het niet. Irritant is het wel!

Comments

Thuiszorg goedkoper!

De bedoelingen zullen goed zijn, maar de praktijk is weerbarstiger. De thuiszorg voor mijn moeder is namelijk niet klantgericht te noemen. Nee: de financier, de taakverdeling en het protocol zijn de parameters. In de ochtend wordt het aantrekken van haar kamerjas gedaan door de persoonlijke verzorging(PV), daarna maakt de gemeente(WMO) het ontbijt, na het ontbijt, en na het wachten op de ochtendzorg van de PV, helpt de PV haar met wassen en aankleden. Een andere PV’r komt daarna haar been inzwachtelen. Wil ze, na haar ochtendzorg, een kop koffie, dan komt de WMO in actie. O ja voor de medicijnen zorgt ze, met enige moeite, zelf; scheelt weer een hulp. Op een ochtend komen er dan 5 verschillende verzorgers of hulpen langs! Onvriendelijk, onlogisch, onhandig en bovenal kostbaar. Alleen al aan b.v. reistijd verlies je zorgtijd. En vergeet niet de kosten hiervan. Dan de planning, een kunst op zich! Met als bijeffect dat wachttijden van meer dan een uur voorkomen. Ook het rapporteren kost schrijf- en leestijd. Nee dit komt niet goed. In 2013 wordt dit door de VNG al gemeld; lees dit artikel.
Ik snap nu goed dat gemeenten graag de financieringsstroom(zorgverzekeraar) van de verzorging en verpleging(PV) naar de WMO wil hebben. De thuiszorg kan dan zeker goedkoper. En ga je de taakverdeling en de daaraan gekoppelde protocollen inventief tegen het licht houden en aanpassen, dan hoeven er maximaal 2 hulpen op zo’n ochtend te komen. Trouwens, als mantelzorger heb je gelukkig niets te maken met een financier, taakverdeling en of protocol. Dus zwachtelen, medicijnverzorging, eten maken, mondverzorging en weet niet wat: we doen het!

Comments

Geen woorden voor

Je-suis-Charlie
Comments

De zorg verandert

Mijn moeder van 90 is na een ziekenhuisopname en een revalidatie in een verpleeghuis net voor kerst thuisgekomen. Door het CIZ is een indicatie van 10 uur per week gegeven. Meer zat er niet in. Haar appartement is goed aangepast, dus qua huisvesting is er geen probleem. Het is duidelijk dat we alleen persoonlijke verzorging en verpleging krijgen. Eten, drinken, bed opmaken, opruimen en dergelijke hoort hier niet bij, dit doen de mantelzorg en de gemeente. Thuiszorg is dus opgesplitst in functies en of domeinen en dit heeft met de financiering te maken. Dit was me wel duidelijk, maar de gevolgen nee: het is inefficiënt en niet vraaggericht. Mijn advies: snel de persoonlijke verpleging en verzorging uit het pakket van de ziekteverzekeraar halen en overhevelen naar de gemeente. Scheelt een intaker en thuiszorg wordt dan weer thuiszorg. Op 13 januari, eerder was wat ingewikkeld vanwege de feestdagen, komt de intaker van de gemeente, gelukkig komt de wijkverpleegkundige dan ook om gezamenlijk een plan voor de komende tijd te maken.
Mooi dat er mantelzorg is, mijn zus, een vriendin van mijn moeder en ik hebben een planning gemaakt voor de maand december en januari en bieden 24 uurs zorg. We wonen niet in de buurt, mijn zus op 150 km en ik op 250 km afstand. We slapen er dus ook, dit komt goed uit. Mijn moeder komt er zeker 3 keer per nacht uit en is heel erg onzeker en traag in het lopen met haar rollator. Dus toezicht en af en toe wat steun naar en van het toilet is welkom en mooi dat ze het zelf kan. Als de thuiszorg(sectie verpleging verzorging!) dit zou doen, dan zijn we zo maar 7 uur per week van onze uren kwijt. En, o ja, de wijkverpleging geeft ook te kennen dat de planning niet conform de afgesproken tijden loopt. We moeten rekening houden met een ruime marge van een uur. We zijn blij dat de thuiszorg direct gestart kan worden. Afgesproken is dat we ochtend-, middag- en avondzorg krijgen. De ochtendzorg hebben we met wat aanpassingen naar wens, soms zijn ze 1 ½ later, maar dat maakt niet zo uit. Een ontbijt op bed met een kop thee, wat bladeren in de krant of een simpel spelletje Wordfeud, wat beenoefeningen en dan haalt ze 11 uur wel. Maar dat kan alleen omdat één van ons het brood smeert, de thee zet en het haar brengt. Zelf krijgt ze dat niet voor elkaar.
Jammer dat het niet onder de persoonlijke verzorging valt ofwel bij de ochtendzorg van de ziekteverzekeraar. Na de ochtendzorg komt ze netjes aangekleed en schoon in de woonkamer en nestelt zich in haar stoel voor het raam met het mooie uitzicht. Een kop koffie, bij voorkeur een kopje toebroek, met een koekje en dan nog 2 keer loopoefeningen doen. Ja en dan de lunch. De mantelzorgers komen dan in actie, want dit krijgt ze ook echt zelf niet meer voor elkaar. Na haar boterham en glas melk zie je ze vermoeider worden en zit ze te wachten op de middagzorg die haar in en uit bed haalt. Die middagzorg is een draak, of ze zijn veel te vroeg of te laat. Met het uit bed halen idem dito, de wens, de vraag en het aanbod sluiten niet aan en de planning krijgt het niet anders voor elkaar. Ach die mantelzorgers zijn er toch, dus doen we dat erbij. Eind van de middag zit ze weer in haar stoel en maken wij het avondeten. Ook dit lukt haar niet zelf. De knop van de oven of de magnetron krijgt ze bijvoorbeeld al niet eens omgedraaid. Na het eten geeft ze al vroeg in de avond te kennen naar bed te willen. Nog even wachten op de avondzorg is het credo, maar dit lukt niet. We bellen de avondzorg af en brengen haar naar bed. Al een aantal dagen probeert de planning van de thuiszorg het tijdstip van komen te vervroegen, maar tot op heden is dat niet gelukt! Omdat we niet 24 uur van tevoren afbellen wordt het wel in rekening gebracht bij de ziekteverzekeraar. Een mooi verdienmodel: een slechte planning en een beperkende voorwaarde, leveren extra inkomsten op of kosten de verzekeraar extra geld. Van de 10 uur per week krijgt mijn moeder maar 40 minuten per dag, dus nog niet eens de helft van die 10 uur. De rest is mantelzorg en hopelijk biedt de WMO 13 januari soelaas. Maar dat de zorg goedkoper wordt, ik weet het niet. Er zullen mensen ondervoed raken, letsel en of medicijnvergiftiging oplopen, eenzaam zijn en nog meer. De mantelzorgers, de huisarts, het ziekenhuis en de revalidatie zullen het druk krijgen. Nederland verandert, de zorg verandert mee! Op 13 maart dit bericht: Mogelijke opnamestop voor herstelplekken.
Comments