Gulden, Euro, WMO

imgres
De verandering binnen zorg en welzijn kent overeenkomsten met de overgang van de gulden naar de euro. De plannen voor verandering waren in beide gevallen al jaren bekend. Over het algemeen werden ze positief en met nieuwsgierigheid ontvangen. Op vakantie gaan en dan niet je geld hoeven om te wisselen tegen vreemde valuta: een voordeel. In elk Europees land direct in de gaten hebben wat duur of goedkoop is, ook handig.
Voor de invoering van de WMO hoorde je dat het decentraal regelen en uitvoeren van zorg en welzijn een financiële en inhoudelijke verbetering kon zijn. Meer samenleven, samendoen en toegroeien naar een participerende samenleving, met daarbij de gemeente als regisseur, valt goed. Ook koning Willem Alexander refereert er in de troonrede aan. De plannenmakers vinden een gewillig oor bij het publiek. De zorg en welzijn sector zal namelijk beter en zelfs goedkoper worden, is de overtuiging. Nog een maand en dan zijn de gemeenten verantwoordelijk voor zorg en welzijn. Een hoop “uitdagingen” zijn er nog te gaan. Veel klanten weten nog niet waar ze aan toe zijn. Contracten zijn soms nog niet getekend en er vallen ontslagen. Er is nog veel onzekerheid.
Bij de omslag van gulden naar euro staan me nog identieke geluiden bij. Vaak hoorde je: “Wat nu 1 gulden waard is, kost dan 1 euro”. De zwartkijkers kregen een beetje gelijk, want er werd, collectief, een niet te verklaren verhoging van de prijs berekend. Het heeft de horeca bijvoorbeeld geen windeieren gelegd. Velen, en ook ik, bleven de euro terugrekenen naar de gulden. Ook werd gedacht dat de kleine landen de verliezers zouden zijn. We worden opgeslokt, de waardevastheid van de gulden kunnen we beter in ons eigen hand houden. De waarheid ligt in het midden en we hebben het goed met de euro.
Verandering gaat met onzekerheid en enige chaos gepaard. Met de euro is het goed gekomen en profiteren we van deze verandering. Met de WMO en de WLZ zal het hetzelfde zijn: eerst onzekerheid en chaos. Het uitgangspunt, een participerende samenleving, is goed. De kunst is nu om dit overeind te houden en niet door missers in de zorg en welzijn een parlementaire enquête te ontlokken, waardoor er "weer" een ander beleid ingevoerd gaat worden. Het grote verschil tussen de invoering van de euro en de WMO is natuurlijk wel het centralisme en het decentralisme, een intrigerend verschil trouwens.
blog comments powered by Disqus