De zorg verandert

Mijn moeder van 90 is na een ziekenhuisopname en een revalidatie in een verpleeghuis net voor kerst thuisgekomen. Door het CIZ is een indicatie van 10 uur per week gegeven. Meer zat er niet in. Haar appartement is goed aangepast, dus qua huisvesting is er geen probleem. Het is duidelijk dat we alleen persoonlijke verzorging en verpleging krijgen. Eten, drinken, bed opmaken, opruimen en dergelijke hoort hier niet bij, dit doen de mantelzorg en de gemeente. Thuiszorg is dus opgesplitst in functies en of domeinen en dit heeft met de financiering te maken. Dit was me wel duidelijk, maar de gevolgen nee: het is inefficiënt en niet vraaggericht. Mijn advies: snel de persoonlijke verpleging en verzorging uit het pakket van de ziekteverzekeraar halen en overhevelen naar de gemeente. Scheelt een intaker en thuiszorg wordt dan weer thuiszorg. Op 13 januari, eerder was wat ingewikkeld vanwege de feestdagen, komt de intaker van de gemeente, gelukkig komt de wijkverpleegkundige dan ook om gezamenlijk een plan voor de komende tijd te maken.
Mooi dat er mantelzorg is, mijn zus, een vriendin van mijn moeder en ik hebben een planning gemaakt voor de maand december en januari en bieden 24 uurs zorg. We wonen niet in de buurt, mijn zus op 150 km en ik op 250 km afstand. We slapen er dus ook, dit komt goed uit. Mijn moeder komt er zeker 3 keer per nacht uit en is heel erg onzeker en traag in het lopen met haar rollator. Dus toezicht en af en toe wat steun naar en van het toilet is welkom en mooi dat ze het zelf kan. Als de thuiszorg(sectie verpleging verzorging!) dit zou doen, dan zijn we zo maar 7 uur per week van onze uren kwijt. En, o ja, de wijkverpleging geeft ook te kennen dat de planning niet conform de afgesproken tijden loopt. We moeten rekening houden met een ruime marge van een uur. We zijn blij dat de thuiszorg direct gestart kan worden. Afgesproken is dat we ochtend-, middag- en avondzorg krijgen. De ochtendzorg hebben we met wat aanpassingen naar wens, soms zijn ze 1 ½ later, maar dat maakt niet zo uit. Een ontbijt op bed met een kop thee, wat bladeren in de krant of een simpel spelletje Wordfeud, wat beenoefeningen en dan haalt ze 11 uur wel. Maar dat kan alleen omdat één van ons het brood smeert, de thee zet en het haar brengt. Zelf krijgt ze dat niet voor elkaar.
Jammer dat het niet onder de persoonlijke verzorging valt ofwel bij de ochtendzorg van de ziekteverzekeraar. Na de ochtendzorg komt ze netjes aangekleed en schoon in de woonkamer en nestelt zich in haar stoel voor het raam met het mooie uitzicht. Een kop koffie, bij voorkeur een kopje toebroek, met een koekje en dan nog 2 keer loopoefeningen doen. Ja en dan de lunch. De mantelzorgers komen dan in actie, want dit krijgt ze ook echt zelf niet meer voor elkaar. Na haar boterham en glas melk zie je ze vermoeider worden en zit ze te wachten op de middagzorg die haar in en uit bed haalt. Die middagzorg is een draak, of ze zijn veel te vroeg of te laat. Met het uit bed halen idem dito, de wens, de vraag en het aanbod sluiten niet aan en de planning krijgt het niet anders voor elkaar. Ach die mantelzorgers zijn er toch, dus doen we dat erbij. Eind van de middag zit ze weer in haar stoel en maken wij het avondeten. Ook dit lukt haar niet zelf. De knop van de oven of de magnetron krijgt ze bijvoorbeeld al niet eens omgedraaid. Na het eten geeft ze al vroeg in de avond te kennen naar bed te willen. Nog even wachten op de avondzorg is het credo, maar dit lukt niet. We bellen de avondzorg af en brengen haar naar bed. Al een aantal dagen probeert de planning van de thuiszorg het tijdstip van komen te vervroegen, maar tot op heden is dat niet gelukt! Omdat we niet 24 uur van tevoren afbellen wordt het wel in rekening gebracht bij de ziekteverzekeraar. Een mooi verdienmodel: een slechte planning en een beperkende voorwaarde, leveren extra inkomsten op of kosten de verzekeraar extra geld. Van de 10 uur per week krijgt mijn moeder maar 40 minuten per dag, dus nog niet eens de helft van die 10 uur. De rest is mantelzorg en hopelijk biedt de WMO 13 januari soelaas. Maar dat de zorg goedkoper wordt, ik weet het niet. Er zullen mensen ondervoed raken, letsel en of medicijnvergiftiging oplopen, eenzaam zijn en nog meer. De mantelzorgers, de huisarts, het ziekenhuis en de revalidatie zullen het druk krijgen. Nederland verandert, de zorg verandert mee! Op 13 maart dit bericht: Mogelijke opnamestop voor herstelplekken.
blog comments powered by Disqus